( 298 ) 



flat men dezelve voor eenparig Iioiidou mag, voor al den 

 tijd, dat er astrononiirche waarnemingen gedaan zijn. 



De onderlinge perturbatiën van Jnpitcr en Saturnus 

 hadden lang de aandacht der Wiskundigen tot zich getrok- 

 ken. Lagrange , voorgelicht door den arbeid van 

 EULER had reeds vroeger , omtrent de theorie der pla- 

 neten , eene der gevvigtigfle ontdekkingen gedaan. De- 

 zelve beftaat hierin , dat het vlak van den loopbaan 

 eener planeet, de foort van ellips, en de eccentriciteit 

 veranderen , maar dat de groote as van die ellips en de 

 omlooptijden ftandvastig zijn. Er bleven , echter , om- 

 trent de twee groote planeten Jnpiler en Saturnus 

 twijfelingen, omdat de waai-nemingen zich niet volko- 

 men met de theorie vereenigen lieten. Het fcheen , of 

 er hier eene gaping in de leer der algemeene zwaarte 

 beflond. 



Dit duistere punt werd door lai'lace opgehelderd. 

 Hij toonde, dat, volgens de theorie der zwaarte, beide 

 Saturnus en Jupiter aan eene onevenheid onderhevig 

 moesten zijn, waarvan de periode negen honderd zeven- 

 tigjaren bedraagt. Wanneer deze uitkomlten van de theorie 

 der zwaarte worden toegepast op oudere en vroegere 

 waarnemingen , dan flemmen beide op de uitmuntendfte 

 wijze overeen, en hunne overeenkomst wordt op eene 

 heerlijke en alles overtreffende wijze bevestigd. 



Maar dewijl de eccentriciteiten der planetcnbancn ver- 

 anderlijk zijn , zoude men mogelijk kunnen denken , 

 of dezelve niet wel eens zeer groot zouden kunnen wor- 

 den, en dat dus de loopbaan eener planeet, de gedaante 

 yan die eener komeet zoude kunnen verkrijgen. Maar 

 neen, ook hierin is de ftabiliteit , of wil men liever 



duur- 



I 



