C 300 ) 



de theorie van laplace fleclits 28', en tusfchen die 

 van ERATosTiiENES cn de theorie flechts ia''. Ziedaar 

 dus een bewijs , uit de ondervinding ontleend , dat in- 

 derdaad, de verandering in de fchuinschheid van de 

 ecliptica aan de onderlinge aantrekking der planeten 

 moet worden toegefchreven. 



De bewerking van het (luk van den teruggang der even- 

 nachtspunten , reeds zoo voortreffelijk door d'alem- 

 BERT behandeld, leidde laplace weder tot nieuwe 

 en onverwachte uitkomften. Het bleek uit zijne ana- 

 lyfis onder anderen, dat de fchijnbaar toevallige veran- 

 deringen op de oppervlakte der aarde , dat zeeën , ri- 

 vieren, ftroomen, winden en (lormen, zelfs aardbevin- 

 gen, geen' den minden invloed op de during der dage- 

 lijkfche beweging hebben kunnen. 



Ik zal niet fpreken van de volmaaktere theorie der 

 getijden door dezen grooten Wiskundigen gegeven , en 

 door waarnemingen, volgens zijne denkbeelden, inde 

 haven van Brest genomen, bevestigd. Ik zoude verre 

 weg de grenzen , die mij hier vergund worden , over- 

 fchrijden , indien ik al hetgeen voortreffelijk en nieuw 

 in de gcfchriften van laplace gevonden wordt, wilde 

 optellen. 



De theorie van het oprijzen of nederdalen der vloei- 

 ftoffen in haarbuisjes, was vóór laplace geheel in de 

 kindschheid. Hij heeft het eerst, dit vcrfchijnfel vol- 

 doende, in alle bijzonderheden niet alleen verklaard, 

 maar ook de verklaring dadelijk nuttig toegepast op de 

 nederdrukking van het kwik , naarmate dat de barome- 

 ter-buis enger is. 



De cclipfen van de fatclliten van Jupitcr maken deze 



wach- 



