( 302 ) 



eindelijk , dat de doorfnede , door een vlak , loodfegt op 

 dat van den ring, en door deszelfs middelpunt gaande, 

 eene ellips is (*). De waarneininc;en van herschel 

 bevestigen deze theorie , en oflclioon die van schrö- 

 TBR er mede ftrijdig fcliijnen , wordt deze flrijdigheid 

 op eene vrij voldoende en althans zeer fcherpzinnige 

 wijze door den Schrijver van de Mécanique célesie 

 verklaard. 



Misfchicn zijn er onder onze Lezers , voor wien 

 men duizendmaal herhalen moet, dat alle wetenfchappen 

 en kunden in al hare takken, door eenen algcmeenen 

 band vereenigd zijn , en die vragen : wat nut hebben 

 toch die ontdekkingen van laplace veroorzaakt? Wat 

 ligt er ons toch aan gelegen , of men al de oncvcniic- 

 den der maan berekenen kan ? Wat raken ons tocli 

 de eclipfen van de fatelliten van Jupiter? Het zal wel 

 overtollig zijn , om zulke vragers voor te houden , dat 

 de kennis van de orde en het verband , hetwelk in ons 

 zonnenftelfel heerscht, hoog belangrijk is voor den 

 mensch. Of is het dan niet fchoon, dat de mensch 

 met zijne zwakke vermogens , zijnen korten leeftijd , en 

 zijn altijd bekrompen vcrfland, de reden befeft, waarom 

 regelmaat en orde , beftendig in het zamengcftcld ge- 

 heel dier beweging plaats heeft ? Een enkel eenvoudig 

 beginfel bevat de wet , welke die orde handhaaft , en 

 welke beftendigheid aan het geheel verzekert. Voor- 

 heen toch fmeedde men ftelfels op de vooronderftelling, 

 dat er een tij'1 geweest was , waarin equator en eclip- 

 tica zich in hetzelfde vlak bevonden. Laplace leert 



ons 

 (*) Conti, dei TemSt 1811. ƒ. 450. 



