( 317 ) 



(.Al. anenfis) , in Europa. De korte vleugels , of 

 liever de korte eerde flagpennen , geven aan de vlugt 

 van dezen vogel iets eigenaardigs, hetgeen hem meer 

 overeenkomst geeft met de Cujclicre , dan met den ge- 

 wonen Lecinvrik. Wij hebben ons echter, in Europa, 

 vergist, door aan te nemen, dat deze vogel nift het 

 vermogen tot eene aanhoudende vlugt zoude hebben; 

 want al zingende verheft hij zich even zoo hoog in de 

 lucht, als de twee vermelde foortcn , en hij blijft er 

 meermalen, een kwartier uurs, als het ware, in han- 

 gen. Zijn gezang draagt het kenmerk van het gedacht, 

 en gelijkt meer naar dat van de arvenfis , dan naar dat 

 van de cristata, de arborca, of van de foorten, 

 welke ik aan de Kaap de Goede Hoop waargenomen 

 heb. Hetzelve beftaat vooral uit de herhaling eener 



(Irophe, welke men door de lettergrepen i - ti ti ti - i ti lil , 

 zoude kunnen nabootfen ; behalve deze , heb ik echter 

 nog vele andere /Iropfien in zijn gezang opgemerkt , 

 welke niet in dat van de arvenfis bcflaan. Ik heb mij 

 het nest en de eijeren van dezen vogel nog niet kun- 

 nen verfchallen. De weinig hooge grasfoorten, met 

 welke de kleine dijken dezer velden bedekt zijn, dienen 

 zeer dikwijls tot fchuilplaats voor de óyhia gracilis , 

 welke men beter deed onder de Merions te plaatfen. 

 Daar deze vogel zich altijd digt bij den grond ophoudt, 

 en tusfchen de kleine grashelmen, even als eene muis, 

 doorkruipt , zoude de Natuuronderzoeker hem welligt 

 nooit ontdekken, zoo het mannetje zich niet door het 

 gefchrceuw, of liever zacht en bevend gezang verried, 

 hetwelk hij va:i tyd tot tijd doet hooren, terwijl hij 

 X 3 zich 



