( 33Ö ) 



In de ruimte, of fpringt met eene vonk op andere lig- 

 cliamen over. Het geluid, hetwelk bij zulk eene over- 

 fpringende vonk gehoord word , getuigt van de kracht , 

 welke de electriciteit moet ovenvinnen, om zich door 

 de luchtdeeltjes, die haar drukken, een' weg te banen. 

 Een bewijs hiervan levert het bekende verfchijnfel op 

 van een ligchaam, hetwelk in het luchtledige wordt ge- 

 electrifecrd ; de drukking der lucht in dat geval weg- 

 genomen zijnde , ziet men , hoe de electriciteit in eene 

 lichtvormige gedaante van alle kanten uit het ligchaam 

 uitftroomende , zich in de ruimte verliest , waardoor al- 

 zoo de vorming eener laag electrifche vloeiftof aan de 

 oppervlakte van hetzelve verhinderd wordt. Het lig- 

 chaam kan alsdan geene electrifche lading ontvangen. 



Deze laag electriciteit nu , is door naauwkeurige proe- 

 ven bevonden, op alle punten der oppervlakte van ver. 

 fchillende ligchamcn niet even dik te zijn , zijnde deze 

 dikte afliankclijk van de gedaante dier ligchamen. Bij 

 eene volkomcne sfeer kan de electriciteit gezegd worden 

 gelijkmatig over de oppervlalae verdeeld te zijn; docli 

 wanneer de gedaante van het ligchaam langwerpig rond 

 is , wordt de dikte der laag electriciteit aan de uiteinden 

 der groote as (leeds grooter bevonden , dan aan die der 

 kleine as. Welke meerdere betrekkelijke dikte der elec- 

 trifche laag toeneemt, naarmate het ligchaam langer en 

 dunner wordt, totdat dezelve eindelijk bij een zeer lang 

 en dun cilindrisch ligchaam , aan de einden als het wa- 

 re , oneindig dik wordt. 



Bij een cilindrisch ftaafje , b. v. : hetwelk in eene punt 

 eindigt, zal de electrifche laag aan de oppervlakte zeer 

 dun zijn , doch zich aan de punt oneindig uitbrcidcix. 



De 



