( 342 ) 



aldaar bij voorkeur nedervalt. — Behalve dat de voor- 

 onderftelde daadzaak van het aantrekken der wolken door 

 hooge bergen, zelve nog aan veel tegenfpraak onderhevig 

 is , en het aanhangen van wolken aan bergtoppen , in de 

 meeste gevallen, volgens goede natuurkundige gronden, 

 op eene geheel andere wijze te verklaren is , zoo is dan 

 nog, zelfs toegeftcmd zijnde, dat de bergen in fommige 

 gevallen de wolken kunnen aantrekken , het gevolg , het- 

 welk de voorftanders der ftompe afleiders daaruit willen 

 afleiden, in allen gevalle, geheel ongegrond. — Wanneer 

 de berg eene onweerswolk aantrekt, kan dezelve daarbij 

 geenzins als een puntige geleider worden aangemerkt, 

 de berg trekt de wolk aan , zoo als elk ver boven den 

 grond uitftekend ligchaam dit zal doen ; en zijne werking 

 komt in dit opzigt veel meer overeen met een' Hompen 

 dan met een' puntigen geleider, welke, gelijk wij op- 

 merkten, de wolken niet aantrekt, maar langzaam ont- 

 laadt. Men zoude deze werking der bergtoppen in tc- 

 genftelling van die der puntige geleiders , mijns bedun- 

 kens met den fbraks belchreven toeftel , gevoegelijk op 

 de volgende wijze kunnen aanfchouwelijk maken. Wan- 

 neer men de geëlectrifeerde met bladtin bekleede en in 

 évenwigt gehouden blaas , met de tot eene punt zamen- 

 gevoegde vingeren der hand nadert, wordt de blaas aan- 

 getrokken , totdat zij zich met eene vonk op de hand 

 ontlaadt, zoo dunkt mij, zoude men zich eenigermate 

 de werking der bergfpitfen op eene onweerswolk kunnen 

 verbeelden , en verklaren , hoe zij dezelve aantrekkende , 

 dikwijls oorzaak zouden kunnen zijn, dat de blikfem 

 aldaar nedervalt. 

 Houdt men echter tusfchen de aldus vereenigdc vin- 

 ge- 



