( 347 ) 



het uiterfte gedeelte der tegcnoverflaande roede in ge- 

 leidende gemcenfchap waren gebragt. Bij het naderend 

 onweder moest nu de molenaar de gepunte roede omhoog 

 brengen, en veivolgcns aan de tegenoverftaande onderfte 

 roede eene metalen keten hechten, welke over den om- 

 gang van den molen in het water werd nedergelaten. De 

 molenaar was daarbij fteeds in levensgevaar. Want op 

 het oogcnblik , dat hij de gepunte roede omhoog moest 

 brengen , om de keten aan te haken , was de geleiding 

 afgebroken, en de blikfcm op den afleider vallende, 

 zoude hem ligtelijk kunnen treffen. 



De Heer van biarum heeft uit dien hoofde eenen , 

 wel is waar meer kostbaren , maar ook tevens veel bete- 

 ren en volkomen veiligen afleider bedacht, welke door 

 middel van een' groeten ijzeren ring rondom den molen, 

 bij iallc mogelijke wendingen der kap lleeds vereenigd 

 bUjft , en waaraan dus niets meer te doen valt , wanneer 

 dezelve eens goed is aangebragt. Bij dezen afleider zijn 

 daarenboven al de uiteinden der roeden met punten 

 voorzien. 



Ten einde de fmelting der punten, waarin de afleiders 

 eindigen voor te komen , zoo wel als om dcrzelver duur- 

 zaamheid in de opene lucht te verzekeren, is het best 

 daartoe zulke metalen te kiezen , welke het mmst oxy- 

 decrbaar zijn. Voorheen heeft men daartoe het goud 

 gebezigd, doch thans bij de meerdere algemeenheid van 

 de platina, gebruikt men daartoe punten van dit me- 

 taal , welke tot dat einde m Parijs worden vervaardigd. 



Eene andere verbetering, welke de afleiders aan de 

 laatfte wetenfchappclijke vorderingen te danken hebben, 

 is welligt nog belangrijker. 



Z 1 Men 



