( 355 ) 



Elk wetktuig' is zoodanig ingerigt, dat men eenè 

 ^egevéne kracht ' op zekere deelen aanwendt , ten einde 

 daardoor beweging te doen ontdaan, en dczehre mede 

 te declcn aan andere deelen, waarmede men eenen last 

 wil ligten, of waarmede zekere werking moet verrigt 

 worden ; elk weet of begrijpt , dat eene zelcere kracht , 

 het vermogen hebbende, om eenig ligchaam in beweging 

 te brengen , natuurlijk een gedeelte van dit vermogen 

 belleden of verliezen moet, ten koste der beweging vah 

 hel cvengenoemde ligchaam, en dat, hoe grooter het 

 aantal der ligchamen is, hoe grooter derzclver uitge- 

 breidheid, zwaarte, enz., zijn, er ook een meer aan- 

 merkelijk gedeelte der kracht vereischt wordt , die al deze 

 ligchamen te gelijk moet bewegen. Indien nu die kracht 

 eenen zekeren last moet bewegen, door middel van ra'- 

 deren, hefboomen als anderzins, welke zich in het 

 werktuig bevinden, tusfchen de punten, waarop kracht 

 en last gedacht kunnen worden te werken , dan is het 

 dus algemasn waar , dat , hoe grooter het aantal , de uit- 

 gcbrcidheden en gewigten van die tusfchen beiden liggende 

 deelen zijn , er ook een des te grooter gedeelte vart dé 

 beweegkracht hefteed moet worden, om genoemde deeleii 

 te bewegen, of den tegenftand, die zij, zoo wegens 'der* 

 zclvcr traagheid en zwaarte, als uit hoofde der wrij- 

 ving , enz. , bieden , aanhoudend te overwinnen ; woS 

 dende het overblijvende gedeelte eerst aangewend, oni 

 den last met de voegzame fnelhcid te ligten of te bewegen. 



Ware het nu mogehjk, de kracht dadelijk op den 

 last te kunnen doen werken , zoodat deze , zonder tus- 

 fchcnkomst van deelen, onmiddellijk de vereischt wor- 

 dende beweging verkreeg, dan zou natuiurlijk de kracht 



in 



