C 373 ) 



Zie hier eenige proeven, naar aanleiding van die van 

 den Heer savary genomen. Mogelijk wordeji anderen 

 liierdoor opgewekt , om deze ftof in verdere bijzonder- 

 heden te vervolgen. 



Ik gebruikte hiertoe eene Leydfchc flcsch , waarvan de 

 beklcedc oppervlakte, omtrent honderd vierkante deci- 

 meters bedraagt. 



Voorts eenen regtfchen fpiraal van koperdraad, van ze- 

 ven omwindingen. De diameters der omwindingen wa- 

 ren omtrent honderd twintig millimeters. 



Wanneer men eene niet magnetifche (talen naald met 

 de hand in de as van den fpiraal houdt, en dan de 

 Ichok door den fpiraal gaan laat , wordt de naald mag- 

 netisch , en maakt, gelijk bekend is, deze regtfche 

 Ipiraal, de noordpool aan dat einde van de naald, het- 

 welk naar het buitenbeklecdfel , of de negative zijde der 

 Itesch toegekeerd was. 



Dat de naald, in den fpiraal gelegd, in eene glazen 

 buis magnetisch wordt, weet men reeds lang. Ook 

 wanneer deze glazen buis eene zeer aanmerkelijke dikte 

 heeft , werd de naald even (lerk gemagnetifeerd , alsof 

 dezelve geheel in den fpiraal gcltoken was. In eene 

 buis, waarvan het glas 7"""- dik was, werd de naald 

 evenzeer inagnetisch, alsof dezelve los in den fpiraal 

 werd gehouden. 



In een' ivoren koker wordt de naald in den fpiraal 

 even zoowel magnetisch als zonder koker. Hetzelfde 

 gebeurt, wanneer de naald in eene tabakspijp gelegd, 

 «D de pijp in den fpiraal gehouden wordt. Zelf in dik- 

 ke houten klosfen van beuken- en palmhout wordt de 

 naald magnetisch, In het hart , of de opening , mid- 

 den 



