( 452 ) 



ken. Ik zal mij niet ophouden met ecne befclirijving 

 van de verhevene en fchilderachtige gezigten , welke men 

 bijna zonder tusfchenpoozing geniet, daar ik vrees hiervan 

 toch niet , dan een onvolkomen denkbeeld te zullen kun- 

 nen geven , dewijl de fchoonfte befchrijving altoos nietig 

 is , in vergelijking van de natuur zelve. 



De heuvels aan de oevers van de Maas, beftaan uit 

 eenen bitumineufen kalkgrond in bijkans loodregte lagen 

 en afgewisfeld door aluinachtige fchicfer en zandfteen 

 (£rès), die overal de fchiefer bedekt. De kleur van 

 deze laatfte zelfflandigheid wisfelt zeer af. Het is in 

 deze heuvelketen , dat zich de beroemdöe fteenkoolmij- 

 nen van de provincie Luik bevinden ; de grond is op 

 fommige plaatfen zoo zeer van de fteenkool doordron- 

 gen, dat zij voor den dag komt en zich als een zwart 

 ftof aan het oog venoont, hetgeen ook als brandftof 

 gebezigd wordt. 



Beneden in deze vallei vindt men een' zwaren kleibo- 

 dem , die zeer vruchtbaar is , en zich tot eene groote 

 diepte fchijnt uit te ftrekkcn; dezelve rust op banken 

 van keijen , door de Maas aangebragt. De wijze van 

 bebouwing en de gewasfen op deze heuvels zijn zeer 

 ondcrfcheiden. In vele (treken zijn zij , even als hun 

 top, bedekt met fraaije bosfchen, die bijna alle uit 

 hoogftammcn boven kreupelbosch beftaan , en waarvan 

 de eik en de beuk de hoofdfoorten zijn. De bosfchen, 

 welke inzonderheid melding verdienen, zijn die van 

 Neuville, op den regteroevcr, van Champ-d'Oifeau, 

 Trancvarct , Salie , hausfe et basfe Marlagne , enz., 

 op den linkeroever. Niet zonder droeflicid ziet men het 



un- 



