e 454 ) 



tusfchen beide ie laten gaan. De mesrilof, die men 

 in de wijnbergen gebruiict is de paardenmest, en dat wel 

 in ecne hoeveelheid van dertig wagenvrachten , {CUchets 

 genoemd) , op een bunder (bonnier) , maar lleclns een 

 vijfde gedeelte van den akker , of. zes wagenvrachten 

 ieder jaar. 



Men maakt ook gebruik van die foort van fchiefer, 

 welke men agans of agais noemt , en wellce men op- 

 delft in ftecngroeven , in de wijnbergen zelve , of ten 

 minfte zeer in de nabijheid. Deze fchiefers behouden 

 den mest aan den voet der wijnftokkcn , daar dezelve 

 zonder dat door de regens langs de fteile heuvelkanten 

 zoude affpoelen. Zij hebben daarenboven het nut , dat 

 zij door de terugkaatfing der zonncftralen eenen graad 

 van warmte rondom de wijnftokkcn onderhouden , welke 

 voor het rijp worden der vruchten onmisbaar is. 



Men houdt dezelve als leiboomen , en gebruikt 

 onderfchcidene foorten van (laken, om dezelve aan te 

 binden. De wijnbouw is zeer kostbaar, en de opbrengst 

 uiterst wisfelvallig , door late voorjaarsvorst , en de dik- 

 wijls al te vroeg invallende herfstvorften. 



De wijn is , zelfs in de beste jaren , vatl eene zeef 

 middelmatige hoedanigheid, komt reeds in het eerde jaar 

 in den handel , en wordt zelden langer dan drie of vier 

 jaren bewaard. De wijn uit de omflreken van Hoelis 

 beter , dan die van Luik, De juiste opbrengst van een 

 metriek bunder , is naauvvelijks vijf en 'weertig fls. P: B. 

 in het jaar. Deze teelt befloeg in de provincie Luik 

 'va 1825, niet meer dan honderd veertig bunder*, maar 

 breidt zich thans aanmerkelijk uiti 



Het 



