( 455 ) 



Het dal en de heuveltoppen van den linkeroever , tus- 

 Ichen Luik en Hoei , en die zich tot in Ilesbaye iiit- 

 ftrekken , zijn bijna geheel bebouwd met granen : met • 

 tarwe , rogge en gerst. De rogge is het hoofdvoort» 

 brengiel, en groeit tot eene aanzienlijke hoogte. Het is 

 waarlijk jammer , dat hier niet meer afwisfeling van 

 veldvruchten plaats heeft, daar men niet dan enkele ^ . 



(tukjes met hennep, aardappelen en ^oonen (f everolies') ^ ,' httanHi^. 

 bezet ziet , en zelfs de klaver uit de volgorde der 

 vruchten als verbannen fchijnt te zijn. 



Het is te Mailleux , dat men voor het eerst, in dit 

 dal, ooftboomeii ziet, waarvan de rupfen thans al do 

 bladen vernield hadden. Met regt kan men de aanplan- 

 tcrs dezer boomcn te last leggen , dat zij te naauw 

 ftaan , en elkander hierdoor als verdringen , voor dat zij 

 hunne volle grootte bereikt hebben. — De kudden vee 

 zijn hier niet zeer talrijk, uit hoofde der groote uitge- 

 ftrckthcid van den graanbouw. 



Tusfchen Namen en Dinant wordt het Maasdal 

 veel enger; de rotfen liggen meer bloot en zijn ftciler. 

 Bij Profondeville vindt men eene reeks van fchiefers en 

 zandfleen Cgrès"). In het algemeen is de helling der 

 zandfl:eenheuvels veel meer glooijendc , dan van kalkheu- 

 vels , zoo als reeds te regt door den Heer d'omalius 

 d'iialloy is opgemerkt. Men vindt dit punt uitvoe- 

 riger behandeld ' in ^eszelfs Es/ai ft/r la Geologie du 

 Nord de la France , en in de bekroonde prijsverhan- 

 deling van den Heer cauchy, over de Geologie van 

 de provincie Namen, Op beide foorten van fteen was- 

 fcn ook geheel andere planten. Qp kalkfteen toch, en 



dit 



