( 470 ) 

 I 

 aan ilcn voet der rotfLU van c\avfen vormen ; Sphitix 

 Euphorbiac , zeldzaam in de provincie Luik, doch iiier 

 zeer algemeen door de menigvuldigheid van Euph. cy- 

 ■pariiftas , waarop hare fraaije rups leeft. 

 ■ Wij verlieten Luxemburg den isden Jiilij, in 'de rig- 

 ting van Diekirch , en kvvaiften eerst te Dummeldaiige , 

 waar wij , tot ons groot genoegen , den onvcrmocidcn 

 Botanist fr. tinant , jun. , aantroffen , die een gedeelte 

 van de reis met ons deed. Wij gingen doof het GnJ- 

 ftenwald , over welks vegetatie hij reeds een overzigt 

 heeft gegeven in de Bijdragen tot de Natuurkundige 

 Wetenfchafpen , D. IL n°. I , vervolgens naar Tisch- 

 bach , Nummern en Siegel. De bodem is hier zeer 

 ongelijk; de rotfcn overal van eene zachte foort van 

 zandftcen , die zicli tot za;nd ontbindt , maar van Nüm- 

 tnern tot Diekirch, komt een leemachtige grond weder 

 voor den dag min of meer rood gekleurd. Deze kleur 

 5s ook eigen aan al de bergen in de' omftreken van 

 Diekirch.- Wij vonden in de wegen, die men zoo 

 even herfteld had, overblijffelen van AmmoniUn of 

 'Gryphiten. ' '• ''■ '^ /'^ 



Zoo wel de planten als de wijze van het land te bc^ 

 bouwen, vcrfchillen in deze beide foorten van gronden. 

 Overal ziet men hier velden met rogge, haver en rosft 

 tarwe, afwisfelend met eenige onbebouwde (treken en 

 bosfchen , wier hoofdbeftanddcel voor het hoogbosch , 

 de beuk overal uitmaakt. Digt bij Diekirch zagen wij 

 voor het eerst akkers met Triticum monococcum (een- 

 oom , Blé locular) , en Hongaarfche haver (^Avena 

 vricntalis). Men verbouwt er ook boekweit, linzen en 



veld- 



r.f' 



