( 483 ) 



j.0, Purpita Fonkahlii. Zij hielden twee exem- 

 plaren , op de hoogte der Kanarifche eilanden verlore- 

 gen , gedurende eenigcn tijd in leven. Dezelve ftrekten 

 tot bewondering van al hunne reisgenooten , zoo dik- 

 wijls als de zon er op fcheen , en zij hare voeldradea 

 als cene levendige bloem uitfprcidden. De buitenfte voel- 

 draden, die zeer ongelijk in lengte zijn , zijn even als. 

 de vliesachtige rand van de fchijf, donker hemclsblaauw : 

 de kraakbeenige middelfchijf is fchitterend wit , blinkende 

 als eene zilvere fter door de inwendige luchtbevattende 

 vaten. Gedurende de horizontale uitbreiding van de bui- 

 tenfte voeldi-aden, ovci-trcffen de langrte derzelven 0,006 

 den diameter van de fchijlT, welke zelve 0,0045 lang \vas : 

 velen der korteren bereikten cciiter niet éénmaal derzelver 

 rand. Deze voeldraden hebben klieren, die altijd drie 

 aan drie om dezelve geplaatst zijn. Met behulp van 

 een vergrootglas onderfcheidt men in het midden vaa 

 iederen arm een fmal kanaal , dat zich in de lengte uit- 

 ftrckt, en bij den oorfprong ziet men nog in ieder kanaal 

 eene rij fmallere knoopjes , die op de kettingvormige 

 voeldraden der Phyfalia terugwijzen. De fchijf is van 

 onderen digt bezet met cene menigte kortere knodsvor- 

 migc witte zuigers, die van binnen doorboord, aan de 

 zuigers der Phyfaliën gelijk zijn. 



3", Phyfalia Arethufa, TiL^siusm Pelagica ,TiOSC. 



Zij hebben beide foorten in veelvuldige exemplaren be- 

 komen: de Pelagica van de hoogte der Kanarifche 

 eilanden, tot aan den evenaar, en een weinig daarover 

 in getal fteeds afnemende. 



De Arethufa , deze in leven zoo ongemeen fraai ge- 

 kleurde foort, werd door hen het eerst onder 19'-". N. B. 



ge- 



