( 535 ) 



geenszins voor zoo verre JiuzclfJe opperkaak als werk- 

 tuig van reuk dient. 



Daar nu door de kortheid der neusbcendercn , dat ge- 

 deelte van de opperkaak onaangevuld zonde blijven , waar- 

 toe, om gezegde redenen , de tusfchenkaakbeendcren niet 

 geraken kunnen , ichijnt men hierin den grond te moeten 

 zoeken van dit afzonderlijk beenvormfel. 



Ik zoude hiermede van dit onderwerp afftappcn , 

 zoo ik niet [meende mijne Lezers op de tegenwoor- 

 digheid van een been oplettend te moeten maken, het- 

 welk CAMPER (*) aan het Rendier, als ook aan alle 

 herkaauwende dieren , ten onregte ontzegd heeft. Ik be- 

 doel het kuitbeen, door hem fluitbeen genaamd. Hoei- 

 wel zeer dun , is het echter aanwezig. Van boven is 

 het flechts door cencn band, met een eigen luiobbeltjc 

 van het fcheenbeen vereenigd. Het gaat fchuins naar 

 beneden , ftrekt zich flechts een weinig meer dan de 

 helft van het fcheenbeen uit, en hangt aldaar met het- 

 zelve, door een tusfchengevoegd vlies, zamen. Het is 

 waarfchijnlijk in de geraamten, uit de verzameling van 

 onzen grooten Ontlcedkundige , verloren gegaan. Dat 

 het ook niet aan alle overige herkaauwende dieren ont» 

 breekt, had meckel reeds' geleerd (f). 



(*) Zie p. CAMPER, Natuurkundige Ferhandeling over het 

 Rendier, bl. 128, in Natuurkundige Verhandelingen van 

 p. CAMPER, Amii. 1782. 



Ct) System der vergleichenden Anatomie, von j. f. MECKEt i 

 llalle 18S5. T. ir. Abth. IL S. 144. 



ON* 



