C 541 ) 



te meer verwonderen , dat zelfs in de werken der latere 

 Dierkundigen , meermalen over de vraag geftreden wordt , 

 of deze of gene flang vergiftig zij of niet (*). ' ''" ^" 



De grond van dezen twijfel ligt hierin , dat zij de ge- 

 fteldheid van den gifttoeftel of niet kenden , of niet onder- 

 zochten (f) , of de holten der gifttanden op cene andere 

 plaats zochten, dan waar zij werkelijk zijn (§), of dat 

 zij zich eindelijk door de dikke vliesachtige fcheeden', in 

 welke alle tanden der flangen als verborgen zijn , lieten 

 bedriegen , en vóór dezelve de gifttanden niet' zagen (**). 



Vele Natuuronderzoekers als gray en cuvier , liiel- 

 den zich onledig met kenteekenen op te zoeken , om uit- 

 wendig de vergiftige flangen van de niet giftige te on- 

 derfcheiden ; dit gelukte hen echter niet , vermits de ge- 

 flachten Elaps , Naja en Bitiigarus , zoo veel gelijk- 



vor- 



(*) Men denke flechts aan het geflacht Elaps. 



(t) De waarnemingen van fitzikger , Neue Claifification der 

 Reptiliën, IHen 1826, worden hier niet aangehaald, omdat zij 

 niet op natuurkundige nafporiugen gegrond zijn. 



(§) Merrem zegt in maxim. Bc^trage zur Naturgefchichtt 

 ven Brafiliên , Bd. I, S. 401 en volg., dat vele geoefende 

 waarnemers, bij Elaps corallinus geene doorboorde tanden hebben 

 kunnen vinden , en toch bemerk ik dezelve met het bloote 

 oog nog bij kleinere exemplaren dan die, welke Prins maximili» 

 4AN in de Nova Acta , enz. , afbeeldde , hetgeen vele Natuuron- 

 derzoekers , die zulks hier waarnamen, kunnen getuigen. 



(••) De beroemde rudolphi, Grundrifs der Pliy/iol. B. II. 

 Mth, I. S. 326) , loochent de aanwezigheid der giftandcn bij 

 dcii Ilydrus bicolor. Dit is mij onbegrijpelijk , daar ik dezelve 

 bij drie exemplaren van ons Mufeum vond. 

 Mm ■; 



