C 545 ) 



zij zich blijlibaar aan de vergiftige flangen aan- 

 fluiten. 



Fig. VI fielt den kop van de Dtpfas dendrophila 

 REiNW. , uit Java voor ; « is de lange gegroefde tand. 

 Hij zit geheel aan het uiteinde der bovenkaak , is even 

 als de anderen met eene vliezige fcheede omgeven , welke 

 zich echter, wegens deszelfs grootte, ook. meer uitrekt. 

 Ook is de bovenkaak van achteren een tveinig breeder 

 en eenigzins uitgehold, welke holte nog vermeerderd 

 wordt, doordat zich met het eind van dezelve, het bui- 

 tenfle vleugelbeen (os pterygoideum extcrnum cuv.) 

 verbindt. De fcheede, welke gezegden tand omgeeft, is 

 aanmerkelijk verwijd , en herinnert aan die , welke bij de 

 vergiftige flangen , de doorboorde tanden bekleedt. Ook 

 vond ik altoos , even als bij de vergiftige flangen , eenen 

 vastzittende, en twee, drie tot vier bewegelijke tanden, 

 welke meer of minder ontwikkeld zijn en dienen , om 

 bij toevallig gemis van den vastzittende, deszelfs plaats 

 te vervangen. De achtertand is aan de voorzijde langs 

 zijne geheele lengte gefpleten, en wordt derhalve door 

 duzc fpleet , van binnen hol. Hij is in fig. II driemaal 

 vergroot, voorgcfteld. 



Bij de Homalopfis tnonilis , kuhl , Coliihcr monilis en 

 buccattis LiNN. , vindt men dezelfde inrigting. Ik heb 

 daarom deszelfs kop, geheel van huid ontbloot, in fig. 

 VII voorgeftcld; a is de gewone fpeckfelklier der boven- 

 kaak , welke even als bij de foorten van het geflacht Co- 

 lub er ^ aan iederen tand, zie ê, e, e, e, e, e, eene 

 uitlozingbuis geeft; h is eene groote klier, geheel van 

 dezelfde geaardheid als de gewone fpeekfelklieren der niet ■ 

 vergiftige (langen. Van voren verccnigt zij zich door 

 Mm 5 cel- 



