( 54Ö ) 



cehveerfcl met de gewone fpeckfelklicr , maar kan echter 

 gemakkelijk van dezelve gefcheiden worden. Deze kKer 

 is alleen voor den achterften gegroefden tand beftemd , 

 heeft eene groote , ronde , uitlozingbuis d , welke ik 

 ook uitwendig aangetoond Iieb. Deze buis mondt zich 

 in den wortel van den tand , en llurt het . vocht , 

 Iietwellt de klier bereid heeft , in dcszelfs groef. On- 

 der de eigenlijk vergiftige flan!:^en , veitoonen zich 

 by elk gellaclit verfcheidcnheden. Vroeger verdeelde men 

 ze gewoonlijk in zulke, welke, behalve de gifttanden 

 der bovenkaak nog ondoorboorde tanden hebben, en in 

 zulke, wier bovenkaak alleen met gifttanden gewaiKiiJ 

 is- Ik flocg onlangs in de Ifis voor, de vergiftige 

 flangen , in drie natuurlijke familiën te vcrdeelen. 



De eerfte zoude dé Cohibcr-iooni^e. bevaittea, als' 

 E,laps , Naja , Rimgariis , Trimercfurus , (alleen d« 

 leptoccphahis , ,waïit dé andeix; foorten bchooren tot het 

 geflacht Cophias) ; de tweede , de eigenlijke vergiftige 

 flangcn , als Trigonocephahis , Cophias , Vipera , Pc- 

 lias , Crotalus , enz. , de derde de watcrflangen , (onder 

 welke echter in geene deeb de Chcrfydrus begrepen 

 wordt, als welke onfchadclijk en een, ware Achrochor- 

 dus is). Niet lang geletien zag ik mijne mecning door 

 eene nieuwe ontdekking bevestigd. De eerfte familie, na- 

 melijk , van de Coliiber4ooït\g'i giftflangen , welke reeds in 

 lumne geheele gedaante , eene fprekende en bedriegelijkc 

 gelijkvormigheid met de giftelooze flangen hebben , maken 

 ook werkelijk cenai overgang van de eigenlijke adderfoortcn 

 met eencn hartvormigen , gefehubden kop van mijne 

 tweede familie, tot die met cenen gegroefden achtcrtand, 



ter- 



