( 10 ) 



gaan. — De ondeifftL- luchtlagen zijn zwaarder en heb- 

 ben meer masfa, dan de meer boven liggende, omdat 

 zij digter bij de aiarde, en door de boven liggende la- 

 gen , minder in ftaat zijn , zich door hunne gebonden 

 warmte, uit te zetten, en aan haar uitzettend vermo- 

 gen, hetwelk bij toenemendeu afftand aanmerkelijker 

 wordt, gehoor te geven. 



. 'Door de aantrekkingslcracht nu van de aarde, is de 

 lucht zwaar; door hare gebonden warmte, kan zij 

 zich uitzetten , andere ruimten innenlen , en ook naar 

 boven en andere zijden, zoo wel als naar beneden 

 drukken. 



De lieer flügel tracht hiervoor andere oorzaken 

 op te geven. 



Hij rccmt twee algemeene en twee bijzondere kracli- 

 ten der ligchamcn aan. De algemeene zijn : de aantrek- 

 kingskracht der aarde (Centralattraction') , en de afitoo- 

 tende knzhx. (^Centrifugalkraft , Ketraction, Repulfton). 

 De bijzondere zijn wederom bijzondere aantrekkings- 

 krachten , (Cohaefion , Adhaefiori) , en afftootingskrachten , 

 (Expanfion , Elasticitat). 



Hij verklaart nu , op welke wijze , weten wij niet , 

 de verfchijnfelen van de drukking der lucht uit deze bij- 

 zondere aantrekkingskracht. Zoodra de ftof is wegge- 

 nomen , is , volgens hem , ook de algemeene aantrek- 

 kingskracht verloren gegaan. Maar nu begint de bij- 

 zondere aantrekkingskracht van het luchtledige te wer- 

 ken. Hierom worden de Maagdenburgfche bekkens 

 fterk tegen elkander getrokken, en wel des te fterker, 

 hoc ijler de ruimte is ; want hiermede vermeerdert de 

 bijzondere aantrekkingskracht. Hierom daalt ook de 



ba- 



