( 40 ) 



3o. Onlangs deelde de Heer thijssen, in deze Bij- 

 dragen , een historisch overzigt en eene verklaring der 

 zelfontbranding mede. Uit de Précis de la Géographie 

 Univerfelle van malte brun , Tom. VI. p. 477 , ke- 

 ren wij, dat deze zelfontbranding onder de Samoje- 

 den , die , over het algemeen , fterke brandovvijndrinkcrs 

 zijp, niet zelden voorvalt. o. j. m. 



3i> Segalas heeft de volgende proeven genomen, 

 om te bewijzen , dat de werking der vergiften meer van 

 derzelver opüorping door de bloedvaten, dan van de zc- 

 miwwerking afiiangt: 1°. Heeft hij het ruggcmerg van 

 een dier doorgcfncden en hetzelve hierdoor verlamd heb- 

 bende, in de verlamde deelcn extractum alcohoUcum 

 nucis vomicae geplaatst; hij zag toen de krampachtige 

 verftijving (jetaniis'), even zoo fchielijk gebeuren, als 

 bij een dier, wiens zenuwftelfel geen letfel ondergaan 

 had; 2". heeft hij integendeel gezien, dat de vergifti- 

 ging geene plaats greep , als het ruggcmerg onaange- 

 roerd was gelaten, maar de teruggang van het bloed 

 uit het deel , in hetwelk het vergift geplaatst was , be^ 

 let was geworden. Deze proeven meermalen herhaald 

 hebbende, heeft hij altoos dezelfde refultatcn bekomen. 

 Uit dezelve beduit segalas , dat de fpieren , wellco 

 onder den invloed van den wil ftaan , zich fomtijds 

 Hunnen zamentrekken , zonder medewerking van liet 

 fystema ccrebro-fpiiiale; dat men te regt het gebruik 

 van het fxtrcictum nucis vomicae, tegen verlammingen 

 heeft aangeraden ; en dat men eindelijk , volgens deze 

 daadzaken, reden heeft te gclooven, dat fomimge ziek- 

 ten hunne zitplaats in het bloed kutjnen bcbben. 



Zie Ejcpericnccs fur r cmfoifonncmci}t par M. sb- 



GA- 



