( 4ï ) 



GALAS , Bulkt, des Sciences Médicaks , n". 9. Sept. 

 1S26. p. 15. 



w. V. 



34. Dr. A. A. BERTHOLD hccft oHs oiilaiigs ovcr 

 een zeer gewoon , bij ons zeer menigvuldig dier , den 

 gewonen Egel, eenige bijzonderheden medegedeeld, 

 welke ik niet weet , of reeds door anderen , zijn op- 

 gcteckend. 



Bij het wijfje ïijn de fchaambecndcren flechts door 

 ecncn kraakbccnig-peesaclitigcn band zaraen verbonden, 

 welke , naarmate hetzelve zwanger of niet zwanger is , 

 langer of korter is. Bij het mannetje daarentegen zijn 

 dezelve door eene kraakbeenige l'chijf naauwer met elk- 

 ander vereenigd- De ronde band, vi^elke in de meeste 

 overige zoogdieren het hoofd van het dijbeen in de 

 heiipkom bevestigt , ontbreekt bij den Egel , en moest 

 er ontbreken, om den langdiirigen zamengerolden toe- 

 fland van het ligchaam , vooral gedurende den winter- 

 flaap , mogelijk te maken. Tot hetzelfde einde dient ook 

 het wederzijds doorkruifen van de onderde fpiervezel- 

 bundels der regte buikfpieren. ledere fpier, namelijk, 

 deelt zich bcnedenwaarts in twee bundels. Die der reg- 

 tcrzijde, laat door hare beide bundels, de binnenfte 

 bundel van de linkerfpier doorgaan , welke zich dan aan 

 het regterfchaambeen vasthecht; de buitenfte bundel van 

 de linkerfpier daalt daarentegen regt naar beneden en 

 verbindt zich met het linkerfchaambecn. De bovenlle 

 of binncnfbe bundel van de regterfpier bevestigt zich aan 

 het linkerfchaambecn , de onderde of buitenfte daaren- 

 tegen aan het regter. Overigens behoort nog aange- 

 merkt te worden, dat de regte buikfpieren bij den Egel 

 C 5 zeer 



