( 98 ) 



phaga didactyla uitgcftrekt, waarin j. f. meckel 

 reeds vroeger eene dergelijke takverdecling had opge- 

 merkt (^Archiv. f. d. Phyfiol.^ B. V. S. 66). Hier, 

 ecliter, is dit hoofdverfchil met den Bradypiis ^ dat er 

 geen centrale grootere tak is, die, met de vaatvlecht, 

 uit de A. axillaris en iliaca ontfpringt, en zich nader- 

 hand van dezelve affcheidt. Meckel had t. a. p. deze 

 takverdecling flechts kort vermeld, en geenszins be- 

 fchreven noch afgebeeld, zoodat wij dit gedeelte vanden 

 arbeid onzes Schrijvers met regt nieuw mogen noemen, 

 c. Bij den Lemur gracilis vond de Schrijver, dat de 

 arteria axillaris zich boven aan het arm been in vele 

 evenwijdige , door celwijsweeffel verbondene , takken ver- 

 deelt, die alzoo eene vlecht vormen, welke naar bene- 

 den loopt en in het kanaal van den binnenflen knokkel 

 dringt , en zich daar fplitst in de art, ulnaris en radi- 

 alis , die naar gewoonte verloopen. De arteria aorta 

 fplitst zich bij dit dier bijzonder hoog, bij den twee- 

 den lendewervel (er zijn in dit dier negen lendewer- 

 velen). Kort na haren oorfprong deelt zich ook de 

 ■arteria iliaca eveneens als de axillaris , en vormt eene 

 dergelijke, door celwijsweeffel verbondene vlecht. De- 

 zelve zet zich in de dij voort, en, na het afgeven van 

 menige takken aan de fpieren, deelt zij zich in den knie- 

 .küil in de gewone takken, die op de gewone wijze 

 ■verloopen. Ook de Art. facra media vormt eene ge- 

 iijkc' vlecht, die naar de bekkenholte loopt. 

 , Bij Lemur fpectrum heeft vr. waargenomen, dat de 

 art, hrachialis onverdeeld was ; de arteria fubclavia en 

 axillaris heeft hij , om het fkelet te bewaren , niet kun- 

 nen 



