C 121 ) 



vindt, naar willekeur met lucht, kaïi,. gevuld worden, 

 oï aldus het dier dient, om bij zijne bewegingen, zijn 

 Jioofd en hals foortelijk ligter te. maken , hetgeen vooral 

 bij het zwemmen bleek , als wanneer deze zak het hoofd 

 boven het water hielp onderfteunen. 

 Zie Philof. Magazine^ Man 1826 pag. 182. w. v» 

 108. Prof. F, TiEDEMANN heeft onlangs de herfenen 

 van de Delphinus delphis onderzocht , en daardoor eene 

 belangrijke bijdrage tot de nog onvolkomene kennis der 

 herfenen bij de Cetacea geleverd. Uit zijne onderzoe- 



'^ kingen blijkt , dat bij deze dierlbort de ontwikkeling 



der herfenen op eenen hoogen trap ftaat. De groote 



herfenen kenmerken zich door hunne betrekkelijke groot- 



. te , en naderen hierdoor zeer tot die van den mensch. 



' Zij zijn (ftrijdig met de gewone gedaante) veel breeder 

 4an lang. De grootfte breedte bedroeg 3 duim 11^ lijn, 

 terwijl de lengte flechts a duim iii lijn bedroeg. De 



J groote herfenen bieden meer groeven en windingen aan 

 dan bij den mensch. De zijdelingfche holligheden zijn 

 even als bij den mensch en de apen met drie kanalen 

 {yentriculi tricornes'), terwijl zij bij de overige zoog- 

 dieren flechts tweehoornig zijn. De gefl:reepte ligcha- 

 men zijn klein, hetgeen in verband fchijnt te jlaan 

 met de reukzenuwen ^ welke ontbreken. (Het is bekend, 

 dat- zij door g, r. treviranus als een ongemeen fijn 

 draadje bij Delphinus phocaena zijn waargenomen). 

 Door dit gemis van reukzenuwcn onderfcheiden zich 

 de herfenen van den Dolfijn, vooniamelijk , van die des 

 menfchen. De glandula pinealis is niet afwezig, gelijk 

 CAMPER wilde. Voor het overige zijn de kleine herfe- 

 nen betrekkelijk gröoter dan bij den mensch, gelijk ook 



I 3 de 



