( 146 ) 



doch vooral 4". het gloeijen van de koolftof van ccne 

 rood- tot aan eenc vvit-glocihitte tge. De drie cerfte 

 oorzaken werken vooral mede, om de vierde daar te ftel- 

 len, en hierdoor de vlam zeer lichtende te doen worden. 

 (Journal de Chlmie Méd'icale ^ etc. Avril iZi-j.p. 177.) 

 Wij achten het niet ongepast , om van deze verklaring , 

 in onze Bijdragen, nog ecne nadere verklaring te geven. 

 Vooreerst dan, wordt door de aanraking met een lig" 

 chaam, hetwelk eenen genoegzaam hoogen warmtegraad 

 heeft, het waterfloflig kool gas, (het zij in eene fabrijk, 

 of boven op de kaars , of aan de pit der lamp gemaakt) 

 ontbonden. Dit ontbinden beteekent, dat het gefchei- 

 den wordt in waterftof en koolflof: de bcftanddeelen 

 van hetzelve. Doch deze fcheiding gefchiedt in eenen 

 hoogen graad van warmte , terwijl de zuurftof der damp- 

 kringslucht deze bewerking omringt. Hierdoor wordt 

 dus aan de eene zijde water, aan de andere koolftofzuur 

 en koolflofoxyde gemaakt. Dit heeft payen bedoeld, 

 met hetgeen wij onder n°. 2 en^ 3 hebben opgenoemd. 

 Doch noch de waterftof, noch de koolllof wordt geheel 

 verbrand, en vooral de laatfte niet; maar er blijven 

 eenige deeltjes koolftof onophoudelijk in de vlam zwe- 

 ven. Gefchiedt nu de ontbinding van het watcrftoiBg 

 koolgas geregeld, beftaat hetzelve uit de juiste en voor- 

 deeligfte hoeveelheid waterftof, wordt het in eene ge- 

 noegzame hoeveelheid ontwikkeld, of aangevoerd door 

 eene evenredig goede opening, zoo zal de koolftof, die 

 nog in de vlam terug blijft, eene hoogere temperatuur 

 verkrijgen , en van rood-gloeijend , meer en meer de wit- 

 gloeihitte naderen. Vlammen van vele der gewone huis- 

 lampen, van Hechte fmeerkaarfen , zijn daarom meestal 



rood. 



