( 148 ) 



gelijking van de flingervvaarnemingen van biot , ka- 

 ter , SABINE, DE FREYICNET en DU PERREY. Na 



door de Methode des moindres carrés , de afplatting 

 der aarde = -^ gevonden te hebben, gaat de Schrijver 

 (S.) 5 van dit artikel onderzoeken, waaraan de verfchillen 

 tusfchen de lengte des flingers, uit de waarnemingen af- 

 geleid, en uit de regelmatige sfcroïdifchc vooronderftel- 

 ling berekend, toe te Ichrijven zijn. Vroegere Schrij- 

 vers hebben , ziende , dat deze verfchillen onmogelijk 

 geheel konden geweten worden aan de onnaauwkeurig- 

 heden der waarneming, dezelve pogen te verklaren door 

 aan te nemen , dat op verfchillende plaatfen de digtheid 

 der bovenfte aardkorst van de gemiddelde afweek, en 

 dus foms met meerder, foms met mindere kracht op den 

 flinger werkte , dan de theorie vooronderftelt. S. tracht 

 aan te toonen , dat deze verklaring niet overeenkomt met 

 de bekende digtheid der bo\^nfte aardlagen op de waar- 

 nemingsplaatfen ; hij poogt daarentegen te bewijzen , dat 

 de flinger niet alleen , maar ook het Vv^ater eene merkbare 

 aantrekking ondergaat van het vaste land , welke aan- 

 trekking het wezenlijke niveau aan de kusten en binnen 

 'slands doet verheven zijn boven het sferoïdifche ;^?m«/!^ ; 

 midden in den oceaan daarentegen , is het ware nhtau 

 beneden het sferoïdifche. Dit denkbeeld van S. , het- 

 geen vrij goed overeenkomt met de door hem verg'elekene 

 proeven, komt ons voor belangrijk genoeg te zijn, om 

 nader met alle naauwkeurigheid onderzocht te worden. 



' W. WENCKEBACH. 



190. Christie heeft waargenomen, dat de fnelheld 

 van flingeringen van eene raagneetnaald een weinig groo- 



tcr 



