C IÖ5 ) 



/ 



déf*", ^eö wacht dan uren lang, 'op het gunftige oogen- 

 Wik'^' dat het voorwetp zijner begeerte, zich nabij eenen 

 fteilèn afgrond bevindt. Zoodra dit gefchiedt , vliegt hij 

 op eens, digt langs de aarde, tegen het dier aan, het- 

 welk dan gewoonlijk van fchrik , in den afgrond nederftort. 

 De' beenderen zijn voor hem cene veel geliefkoosder 

 fpijs, dan het vleesch; en het is onbegrijpelijk, welke 

 grootë beenflukken hij inflikken kan. De kleine beende- 

 ren breekt hij bij de geledingen af, de groote neemt hij 

 zoo als hij ze vindt, vermits dezelve meestalMoor den 

 val verbrijzeld zijn. Alle ihgeflikte beenderen worden 

 door het maagfap zeer fchielijk en fterk aangedaan. De 

 ingefliktc haren zijn , als het ware , in de ledige ruimten 

 der beenderen gedrongen , en gaan nevens eenige kleine 

 beenfplinters met de ontlasting weg; hoornachtige deelen 

 blijven het langst in de maag. 



De verhalen van kinderen, die door dezen Giet- 

 arend zouden opgenomen zijn, moeten meer op reke- 

 ning van den grooten Stcenarend gefchoven worden^, 

 die door zijnen ligchaamsbouw , voorwerpen met zij- 

 ne klaauwen kan grijpen; terwijl de korte podteh 

 en minder kromme nagels van den gebaarden Gier- 

 arend , hem niet toelaten, dezelve te omvatten en hem 

 noodzaken zich ■ tot het dragen derzelve , Hechts vah zij- 

 nen bek te bedienen. Maar zoo' deze vogel zijne prooi 

 niet opligt, is hij echter zeer gevaarlijk, om de wijze*, 

 waarop hij dezelve door zijne groote en fierke vleugels 

 in de afgronden nederflort ; hij maakt zich aldus niet 

 alleen van de gemfen en fchapen , maar ook van de 

 koeijen meester, foms zelfs heeft hij jagers en herders 

 naar beneden geworpen. 



De- 



