( 151 > 



306. Toen ik in het voorleden jaar in froriep's 

 Notizen , Oct. 1826. n'. 321, iS". 196, de proef van 

 RUNGE, onder n**. 201 , bl. 153 der Wctenfch. Berig-^ 

 ten vermeld , las , beving mij dadelijk de- lust , om de- 

 zelve te herhalen, dewijl de verfchijnfels niet uitvoerig 

 werden medegedeeld en ik dezelve wenschte te leeren 

 kennen (*). Zie hier, wat ik waarnam. 



Eer ft e Proef. In een wijd wijnglas kwik en eene 

 koude verzadigde oplosfmg van keukenzout gegoten; 

 Het kwik overtoog- zich dadelijk met een wit-grijs huid- 

 je. Eenige kristalletjes van koper-vitriool op het kwik 

 geplaatst. Een blank ijzerplaatje verticaal in het kwik 

 gedoken , zoodat het koper-vitriool daartegen of digt 

 daarbij gelegen was. Weld^-a begonnen zich de kristal- 

 letjes te bewegen en onregelmatig rond te draaijeü. Het 

 vocht werd troebel door een bleek , geel vlekkig poe»- 

 der, hetwelk in eene onophoudelijk gierende beweging 

 was. Het ijzer bedekte zich hoven het kwik met een 

 koper huidje, in het kwik hing er een vliesje kwik los 

 aan. Allengs losten de ;kristaldeeltjes zich geheel op , of 

 liever wanen geheel ontbonden; het koperhuidje viel 

 van het ijzer af; het poeder in het vocht vermeerderde, 

 zoodat een groot deel in eene bruinachtige kleur op het 



kwik 



(*) Misfchien is er meer van aangeteekend in de Beilage zur 

 Allgcmeincn Zeitung , n°. 275—277 , die ik niec zag , ina^ 

 aangehaald vind in de Bijdragee , I. D. bl, 330. Dr, w. de 

 HAAN , te Leyden , die de bijeenkomst , waarin de proef ge- 

 fchiedde , bijwoonde , zal er welligc meer opheldering over 

 kunnen geven. 



S4 • • 



