C a68 ) 



„ voorondcrftclling van zes lange tijdpcrke?} der fchcF-* 

 „ ping, welke, uitlegkundig befchoinvd, zich met mo* 

 I, ZES berigten geheel niet laat verefFcncn, bij ernflig en' 

 „ dieper doordenken , ook allen wijsgecrigen fchijn zal 

 „ verliezen.-" Wanneer men aanneemt , dat mozes hot 

 verhaal van ecne herfchepping der aarde doet, heldert 

 men zeker wel het meest op en behoeft niets van den 

 woordelijken tekst tegen te fpreken. -rr- Om met een. 

 énkel voorbeeld aan te wijzen, hoe onverflaanbaar oï- 

 tegenftrijdig de Bijbeltekst wordt, wanneer wij voor; 

 dagen langere tijdperken lezen, halen wij Exodus. XX:' 

 9 — i'ü aan , waar men dan zal moeten lezen : „ Zes 

 „ dagen zult gij arbeiden . . . , maar den zevenden dag 

 ,f (des Zaturdags) , zult gij geen werk doen. . . . Want 

 f, in zes tijdperken (onbepaald van honderden of duir 

 „ zenden jaren') , heeft de heer den hemel en de aarde, 

 „ gemaakt, de zee en al, wat daarin is, en Hij rustte 

 ,^ in het zevende (onbepaalde.) tijdperk ; daarom zegen-; 

 „ de de heer den zevenden da^g der week en heiligde 

 „ denzelven." (Brouwer, bl. 93.) Het eenigfre, 

 wat ik er op weten zoude, om zulk eene opvatting aan-' 

 nemelijker te maken , zou hierin beftaan , dat men aan-i 

 nam , dat het zevende tijdperk , waarin de heer als ■ 

 het ware rust, het ftofFclijke niet meer herfchept, nog 

 fleeds voortduurt, en dat onze zevende da.g^ waarop; 

 wij moeten rusten , fymbolisch overeenkomt met het zt- 

 vtüdiQ. tijdperk van den heere. Doch ik wil geenp meer-, 

 ^ere gisfingen bij zoo vele vroegeren voegen. m — r. 



.334. In Egypte aou'. het maanlicht zoo fchadclijk 

 VQor de oogen ^^ijn, dat carne verzekert het 'gczigt 



hier-, . 



