C a7> ) 



kühneii worden. Geoffroy st. hil aire heeft zich onlangs 

 tegen deze meening veriet ; hij meent , dat deze klier te 

 veel in ftructuur van de borstklieren verfchiltj flechts 

 met twee kleme afvoerende" buizen voorzien is , geenen 

 tepel bezit, en ook in individu's van dezelfde grootte ^ 

 en fchijnbaar van denzelfden ouderdom, te veel in om- 

 vang verfchilt, dan dat men haar Voor eene borstklieï 

 zoude kunnen houden. Ook tracht hij uit den Vöriil 

 van den bek, de onmogelijkheid te bewijzen, dat het 

 dier, al had het eene mamfchijf en tepel, aan. dezelve 

 zoude kunnen zuigen. Hij wil deze klier daarom liever met 

 de klidren, welke zich op zijde van den buik bij den 

 falaraander en bij de fpitsmuizen bevinden, vergeleken 

 hebben. Meckel, die dit betoog van geoffroy in zijn 

 tijdfchrift overgenomen heeft, plaatst achter hetzelve 

 eene wederlegging, welke voornamelijk hierop neder- 

 komt, dat geen der grondenr, door geoffroy aange- 

 voerd, hem voldoende voorkomen, om zijne meening 

 omver te werpen. 



Het gemis van tepel dóet, VolgénS hem^ niets af, 

 daar hetzelve of toevallig of bij dieren , welke op eetten 

 zoo lagen trap van volmaking flaan^ regelmatig kan 

 2;ijn, zonder dat daarom bewezen wordt, dat de klier ^ 

 aan welke zij behoorde te zijn, geene borstldier is. De 

 vorm van den bek of fnavel belet het dier niet, te bui- 

 gen, daar meckel in zijn prachtwerk bewezen heeft, 

 dat de fpierachtige ftructuur der lippen en hare week- 

 heid hem zeer wel toelaat , dezelve aan den mond der 

 klier te leggen. Het vcrfchil van ftructuur komt hem 

 weinig afdoende voor, daar men bij andere dieren de 

 borstklieren even zoo zamengefteld vindt. Het onder- 



bijdragen , p. II. ST. 2. V fclicld 



