DUCATUS BRÜNSVIGII. 137 



cem, fed etiam quod ad medullam albam farinaceam 

 attinec, cujus generis quendam in lithoph3laceo quo- 

 dam videre licuit ; pr^terea lapis , in quo pifolithi la- 

 tent, non adeo durus, quam quidem Hammites; faci- 

 iius hinc quoque everti <Sc evolvi poilunt ex fua matri- 

 ce lapidea , grandines? Oolithi, qui interdum adeo firmi- 

 ter cum fua matrice cohaerent , ut nitidam & elegan- 

 tem admittanü polituram , marmori limilem. Alias di£- 

 ferentias fpecificas non attingamus, cum quas de Pifb- 

 litho & Phacolitho dici pofTunt notatu digna , quam 

 primum fieri poterit , peculiari fpecimine publici juris 

 facere nobis firmiterpropofuerimus. 



§. IX. 

 Ad locum naüalem velpatriam (voce autem pa- 

 triam, ubi ad prsefens reperitur ) hujus lapidis quodat- 

 tinet, copiofe circa oppidulum Ducatus Halberftadien- 

 fis , We£erlinga di£lum, ad infinita millia centumpon- 

 diorum reperitur. (h) Qiia occafione hanc mentem 

 voluntatemque fufcepimus , atque ad hsec divulganda 

 pervenimus. Si alios evolvere lubet opv>L7Qypct<pag , & va- 

 riis aliis in locis reperiri videbimus; Sic David. Sigis- 

 mund. Büttneri rudera diluvii teikQS Tab. XXVI. Num. 

 17. nobis oftendunt Oolithum ex diverlie magnitudinis 

 ovulis conftantem Vienna ad autorem transmiflum; 

 (i) mentionem etiam injicit Ichtyolithi Mansfeldenfis, 

 qui 



<h) 3m ßfft (jci)acf;tcn 9^ufber()e finö ebenfallö ml taufcnt) Cent* 

 mv ancrfjnnt) fortements ju befottimeit. 



(i) ^ic fleigtö wit auc^ Die ©egcnt) um QOßten Anno 1723. 6c 

 1724. &uvc^fuct)ct, ^aben mt böc& nic^t Die öevin^l^^ @pul)i: 

 cineö OvOöfl^nfleinö antveffen mdcjen , \>a h^xQt^m an nnbevn pe- 

 tyificirtcn 9}^ufcl;e(n nnö (^cfnecfen fein ^^an^el tDOv^flnDen, 



6 



