op ) 



ij éil van binnen met het zeer fyne VetvïIesJ 

 j, van het vatagtige vlies vereenigd wOKit. 

 Daarentegen zyn beide de oppervlaktens 

 van het zeefswyze plaatje glad ; de buir 

 tenfte of agterfte is een vervolg van de 

 fcheede zelve van de gezichtzenuw, die 

 zig verlengd tusfchen het harde óogvlies 

 en deeze zenuw: de binnenfte oppervlak- 

 te is ook glad, en het vatagtige vlies Ver- 

 lengd zig teegen den binnelikant van het- 

 zeefswyze blaadje aan. Ik heb by^ fefer- 

 haalde proefneemingen gezien, dat^dooc 

 ^, het drukken 'Van de gezichtzenuw; de 

 „ mergagtige zelfilandigheid door kleine 

 gaatjes' uitgeperst wiërdté Het zelfde onr 

 derfcheid in de oppervlaktens bewyst 

 noch, dat het vatagtige vlies niet' vatïh^ 

 „ zagte hersfenvlies oor^ronkelyk is;wanÊ 

 de gladde bukenfte oppervlakte van het 

 zagte hersfenvlies is het fpinnewebvlie^J 

 de celagtige oppervlakte is naar de zyde 

 van de zenuw; het tegendeel heeft plaats 

 in het vatagtige vlies, 't welk van binnèii 

 „ glad en nergens aan vast is , en wiertg 

 „ buitenfte oppervlakte celagtig, en ntet 

 j, het harde oög vlies vereenigd is; ^c^eeft 

 „ aan allé vliezen eigen is. Men zoude küti^ 

 „ nen vraagen wat 'er dan van hetzagtö 

 „ hersfenvlies gewordt ? Ik pieene dat hetkeU 

 „ ve te gelyk met de zenuwtjes door de gaat* 



9f 

 9t 

 9> 

 ?> 

 99 

 99 

 99 

 99 

 99 



5> 



99 



99 

 99 



» 



