1 



§ LXIV. Als eeti tweede liadéel in dè^ 

 methode vati daviEl (0 'XXVIII.) heb ik 

 opgegeèverij dat zig het waterige vogt ge- 

 hed ontlast, - voor dat de halfmaanswyze 

 infnydinp van hec koomvlies voleindigd 

 is. In die van la faye (§ XLI.) scharp 

 (§ XLIX.) en hunne navolgeren heb ik aan- 

 getoond, dat de mesjes te frnal waaren om 

 in ëéns de doorfnyding van het hoornvlies 

 te eindigen zonder naar om laag te fnyden, 

 't geen het zelfde nadeel na zig fleept, te 

 weeten, dat het waterige vocht zig. geheel 

 ontlast, voor dat de infnyding van het 

 hoornvlies geëindigd is. Ik heb als een na- 

 deel in de metbode van berenger (ö LIV.) 

 en in de laatfle van pallucci (§ LXI.) aan- 

 gemerkt, dat het mesje al te fchielyk bui- 



H 4 kig 



oog bepaald, het andere (op 't welke die operatie ge^chiQ- 

 den moetj) onbeweeglyk te houden. Hier omtrent 

 heb ik reeds vcricheidc proeven op fchaapen en hon- 

 den genomen, doch tot hier toe in 't algemeen niet 

 kunnen befluiten , of het één oog door de bepaaling 

 van het ander onbeweeglyk blyft; op eenigen is het 

 my gelukt, en by anderen wederom niet. Zoo men 

 echter hiervan ten vollen kondeverzeekerdzyn, zou- 

 de men daar uit groot voordeel voor de operatie van de 

 Itaar kunnen trekken, alzoo dan het oog, daar de ope~ 

 ratte o^ gelchiedt, ^n geene drukking hoe genaamd 

 xoudc onderheevig zyn , en de operatie veel gemakke- 

 lyker zoude kunnen bewerkftelligd worden Men 

 zpu,de wel is waar de operatie op beide oogen'niet te 

 gelyk kunnen verrigten ^ plzoo het ééne geopereerd zyn- 

 de daar op geeu bepaaling zoude kunnen gefchieden. 

 pan het zv genoeg, wanneer men maar eenig gerinjr 

 voordeel daar mede kan behaalcn. ^ ^ " 



