( 159 ) 



heeft men over eenige jaaren in 't ligt zierf 

 komen een kort begrip van den Ecdejiaftes 

 in verzen, 't welk men geredelyk aan deit 

 Heer ent voltaire toekende, als met zy^ 

 ne bekwaamheden en zyne gevoelens overi 

 eenftemmende, in welk kort begrip hy al- 

 le plaatfen , waar van wy fpreken , famen 

 trekt , welke hy boven dien naar zyneiï 

 (maak vervalfchende, gelukkig in zyn voor- 

 nemen geflaagd is om van den Prediker , wel- 

 ken alle Chriflenen voor een Goddelyk 

 Boek hebben erkend,een famenftel van God»- 

 loosheid en vrygeeftery te maken. Het be- 

 lluit van den Prediker en verfcheidene 

 plaatfen , welke men in 't beloop van zyne 

 redenering vindt, toonen duidelyk genoeg, 

 dat de Schryver een geheel tegenflrydige 

 Leere en grondregels heeft willen vastftel- 



len. 



paroitre il y a quelques années iin Précis de i^Ecclefash 

 en vers , qu'on attribua d'abord a Mon/r. de voltaire 

 comme dignc de fes talens et de les principes: «n ras- 

 femblant dans ce pre'cis les paslages dont nous venons 

 de parier cc les falfifiant encore a Ion gre', il est parve- 

 nu a faire de l'EcdeJIaste , que tous les Chrétiefis re- 

 connoisfent pour un livre infpiré, un Code d'impie- 

 te et de libertmage. La Conclufion de rEcckfidtte, et 

 divers pasfages qu'on trouve dans Ie corps de fon 

 discours , montrent evidemmént que l'Auteur a vou- 

 lu etablir unc Dodirine & des Maxime^ tont o^^o 



