( 203 )> 



fekken over zynen gantfcfien leeftyd. In^ 

 dien dit ongelukkig leven dus zyn gehèelé 

 beftaan uitmaakt, indien de hope op edi 

 gelukkiger lot hem ontzegd is , kan 'er zekéj* 

 geen elendiger fchepfel Onder al het gefcha*^ 

 pene gevonden worden : (1) Ik te^e, dt4 

 eert mis dr acht beter is dan hy» Na dit ge-^ 

 volg gemaakt te hebben', is het dan ftiCT 

 zeer natuurlyk weder te keei*en tot de eei^ 

 fte aanmerking, welke de Prediker gemaakt 

 hadde, wegens de orde in 't natuurgeftel; 

 Moet men niet natuurlyker wyze denken i 

 Hoe, zoude de mensch alleen eene uitzOir-l 

 dering zyn in die verwonderlyke fchikking^ 

 die omtrent al het gefchapene plaats heeft,,» 

 en die alleruitmuntendfte overeenftemminff 

 der eindoogmerken , welke zig in de gan^ 

 fche natuur doen opmerken ? Zou d^ 

 mensch een fchepzel van eenen wyzen , 



regt- 



0) Cap. VI. 3. 



ftant fiir toiite fa vie. Sicette malheureufevie faittou«' 

 te fon exiftence , fi 1'espoir d'un fort plus heureux lü? 

 est interdit il ne fe peut un etre plus miferable enti'é 

 töutes les creatures , et (1) Ie fort cfu» amnon est meUieur 

 éfüf Ie fieti. Apres ces conféquenses n'est il pas naturel 

 de revenir fur la premiere Confideration que l'Ecclejtafii 

 . avoit faite; fur rordreduöionde Phyfique. Ne doit oü, 

 |5as penfer naturellement : quoi, rhomme feul feroit il 

 une exception a cèt órdre admirable , qui exifte daüs 

 toute la creation, a ce rrïerveillèux rapport des moiens 

 a la fin qui se remarque dans teute la-nïitvire? rhommé 



fer- 

 (0 Vl»p. VI. 3. 



