( 235 ) 



ook ten vollen aan Hem vefantwoordelyk 

 waren. Weshalven Israël , om zulk eenen 

 als Koning te kunnen gehoorzaamen, voor- 

 af eenige blyken diende te hebben, waar 

 op men deszelfs verkiezinge als Goddelyk 

 konde houden; het zy door de beflisfmge 

 van het lot, gelyk in sauls verkiezinge, of 

 door de uitfpraak van zulken , die men hield 

 voor Propheten en Tolken van Gods Raads- 

 befluit en welbehagen , gelyk in de aanftel- 

 linge van david en sALOMo. Het is niet 

 noodig, deze ftellinge nopens de Godsre-» 

 geeringe onder Israël met bewyzen te ftaa- 

 ven ; zynde zulks door anderen veelmaalen 

 en op velerlei wyze gedaan, 



XXUI. Al laat men eens de gegrondheid 

 dezer denkbeelden van Israëls volk in 't 

 midden, kan echter niemand ontkennen, 

 dat men bet onder hun dus in de daad be- 

 greep, en dat de geheele K^erkelyke en Bur- 

 gerlyke ftaat, met alles wat het Recht va» 

 Oorlog en Vrede betrof, naar dezen regel 

 beftuurd wierd. Naar dezen zelven regel 

 werd dienvolgens ook deze byzonderezaak 

 behandeld, namelyk, in zulk eene forme^ 

 waar door salomo kondc aangemerkt wor- 

 den als onmiddelyk door den HeereztVrCf 

 (den God die door de Israëliten gediend 

 en als hunnen Opperjlen Koning erkend 

 jverd) tot de Koninglyke waardigheid ver- 



he- 



