( 249 ) 



„ SALOMO laat ADONiA ter dood brengen ,* 

 „ wegens deszelfs verzoek , om abisag 

 „ tot zyne huisvrouwe te hebben. De re- 

 „ de van dit doodvonnis is deze; wyl sA- 

 „ LOMO dit verzoek aanmerkt als een be- 

 „ wys, poging, immers grond van aller- 

 „ billykst vermoeden, dat adonia naar de 

 „ kroon ftaat. En, nademaai abjathar 

 „ en JOAB voor medeplichtigen gehouden 

 „ werden in die zamenzweeringe, ontfan- 

 „ gen zy ook beide hun vonnis en flraffe." 

 In deze vereeniginge toch moet men de 

 gantfche zaak befchouwen, en op dezen 

 grond over de wettigheid dezer vonnisfen 

 geoordeeld worden : gelyk dan ook veele 

 uitleggers het fluk op dien voet beredene- 

 ren , hoewel ronder verbetering) niet altoos 

 in de vereischte volledigheid. 



XXXI V. Het is vry gemeen, dat men 

 adonia's liefde tot abisag tracht onwettig 

 te verklaaren uit de Rechten en gebruike- 

 lyk heden omtrent de nagelatene Wedu- 

 wen van den overleden Vorst, welke nie» 

 mand vermocht te trouwen, en die alleen 

 het volle eigendom van den opvolger wa- 

 ren: het welk men onder anderen ophel- 

 dert uit 2 Sam. XII: 8. (f) Men merkt 



Q.5 na- 



CO Conf. sCHiCKiiARD *fus JLeg, Ctf/>. VI. Theor. XIX. 

 p. 440, 441. ubi cit. loc. ex Mijchr, Cod, Ssjthsdriu. adde 

 jnprimis caupzot. innot. 



