(4tö) 



te gaan moeken, en dus noodzakken om het 

 kind by die eene voet uit te haaien (g). Zoo 

 dra men dan de eene voet in de fcheede 

 heeft gebracht , ,nioet men die loslaaten , en 

 den anderen, op de gezegde wyze, gaan 

 zoekjsn , en ook in de fcheede brengen, 



§ i6. De beid-e voeten tot b^^ten de fchee- 

 ■de gebracht hebbende , zal men bevinden , 

 dat de toonen naar de linkerzyde, en de 

 hielen naar de regtcrzyde der moeder^ ge- 

 keerd zyn. Dan zal men een warme doek 

 om de voeten (laan, en dezelve vervolgens 

 met de linkerhand vatten, in diervoegen 

 dat de hielen in de palm van de hand ko- 

 men te leggen , en de middenfte vinger tus- 

 fchen de beenen, even boven de enkelen. 

 Daar na haalt men de beenen zagtjes uit ' 

 tot aan de dyen , die men dan met de reg- 

 terhand;, even boven de knien, vat, haa- 

 iende vervolgens het kind, met verdrag en 

 zonder rukking , tot dat men de navelllreng 

 gewaar wordt , die men een weinig uithaalt» 

 (De naveiftreng tusfchen de beenen van 

 het kind zynde, moet men die zoo verre 

 uithaalen totdat de bogt groot genoeg is 

 om de gebooge knie daar door te fteken). 

 Dit gedaan zynde, vat men, met de lin- 

 kerhand, de billen van het kind, terwyl 



men^ 



"•V "" i 



(g) Men begrypt licht dat deafhaalirigfe 3an moeiely- 

 ker §;elghiedt, en dat hec kind meer lydt, i 



