C463) 



en heerlykheid. der vertooningen. Maar 

 voldoet dit wel? De taal, welke de Geleer- 

 den daaromtrent voeren , koomt my , behou^ 

 dens alle ecre en agtinge voor hunne fchrif- 

 ten en bekwaamheden, een weinig te alge- 

 meen en te min beflisfend voor. Een Dwee-- 

 per , ja een Heidensch of bygeloovig Chris- 

 ten poëet , zou 'er misbruik van kunnen ma- 

 ken. Zou het dus niet beter aangaan , dat 

 , men myne bedenkingen over de Verbete- 

 ! ringe der Zintuigen te baat name , en oor- 

 ' deelkundig onderzogte, of 'er geene geval- 

 len voor handen zyn , waar uit men die 

 i Verbeteringe, op de Propheten toegepast, 

 zou kunnen betogen ? 



§ III. Men heeft den Heer viTRiNGA(b), 

 edog ten onregte (c) , befchuldigd , dat hy 

 de Prophetifche Gezigten alle in de ver- 

 , rukkinge en dus in de inbeeldingskragt der 

 zienders geplaatst zou hebben. Maar had 

 men gezegd , dat die beroemde Man niet 

 duidelyk verklaard had , hoe de Propheten 

 van de Goddelykheid der ware Gezigten, 

 die zy met hunne levendige oogen zagen , 

 voor hun zelven eenc vernuftige verzeke- 

 ringe ontfingen, 't zou niet geheel en al 

 bezyden de waarheid geweest zyn. Dan 



ia 



(b) j. G. CARPZov. Introd. ad Libr. Proph. C. I. § lo. 

 p. 24. '1 



(Tc) c. viTRiNG. Tvp. Doarr. Proph. C. II. $ 3. 7. & 

 C. III. § 10. 



