( 468 ) 



by het opdien naar den Hemel , die taak ^ 

 welke aan Abraham wierd opgelegd , zou- 

 den tragten , te ontwyken , zeggende, dat 

 zy het tellen der ftarren voor ondoenelyk 

 houden ; om dat zy , by het opvolgen hun- 

 ner; toekykinge , ftraks in eene verbyfteren- 

 de verwarringe geraken, niet wetende, hoe 

 ^y dat werk aangrypen : veel minder , hoc- 

 zy het voltoyen zullen. Maar zoo kon een 

 liefhebber der Sterrekunde, zoo kon een 

 geloovig Aartsvader niet wel handelen , A- 

 b ram ten minften niet, die met een oor- 

 deelkundig overleg in 't geloof, nu vooral , 

 'er op uit was , om zynen Verbonds-God te 

 behagen. Ook vergde hem Jehova niets , 

 dat, onmogelyk was. - Eenen aanvang te 

 maken van tellen en het fluk te beproeven 

 kon immers ligtelyk gefchieden ? Hoewel 

 het blyken zou , dat het volledig flagen in 

 die ondérneminge 't vermogen van een 

 mensch, ja zelfhet geheiligd vermogen van. 

 eenen hoog verligten geloovigen verre te 

 boven flreefde. Trouwens de Hebreew- 

 iche Text Dn^< iötp'? bin-Dï< DDpisrr isp^ 



naawkeuriglyk in zyn verband befchouwd, 

 leert ons j dat Abraham gelast wierd zyne 

 pogingen in te fpannen en zyn uitterfte best 

 te doen, om te zien, of hy het voltellen 

 der lierren kon meefter worden. 



ö IX. 



