( 500 ) 



welke door de Gezigten waren afgefchilderd 

 en voorbeeld geworden. 



Ö XXXVI. De Verzoeker, lezen wy(h), 

 bragt den Heere Jefus op eenen zeer hoogen 

 berg en toonde hem van daar alle de kon'ing- 

 ryken der waerelden hunne heerlykheid. Zoo 

 vertoonde dan de Satan meer aan Christus, 

 als God aan Mofes op Nebo. 't Was den- 

 kelyk eene vertooninge in de lugt boven de 

 kimmen; maar evenwel het veld was zoo 

 ruim , dat 'er een wonderdadig ver gezigt 

 toe vereischt wierd. Zouden den Heere 

 Jefus de Viervorflendommen niet vertoond 

 zyn (i) , op welke hy , als de Koning der 

 Joden, volgens het gemeen gevoelen, eisch 

 had ? Indien men het dus opvat , was het 

 een eigentlyk ver gezigt, dat men aan den 

 fchoonften en volmaakften der menfchen 

 kinderen niet wel weigeren kan. 



ö XXXVII. Nathanaêl fchynt ook uit 

 het ver gezigt van Jefus , die hem kende , 

 toen hy nog onder den vygenboom was-, 

 te befluiten , dat hy de Zoon van God en de 

 Koning Israëls wezen moest. Waarlyk het 

 word als iets zeldfaams en wonderdadigs 

 by Nathanaêl aangezien , en het was ook 

 ^00, De opregte Israëiyt wierd ook, voor 



het 



(h) MATTH. IV. 8. 



CO Conf. NOLDii Hift.Idüma:ae pag. 247.etjAC.lLS- 

 UE&i Comm. in h. 1. T. I. pag. 107. 



