( 522 ; 



§ VI, Daar is, 200 veel ik zien kan, maar 

 eene zaak , of uitvlugt , die tegen het tot 

 hier toe beredeneerde kan worden aange- 

 wend. Ze is deze; dat men onderftelle, 

 dat het denken wel niet aan ons grof en tast-< 

 baar Lighaam , maar aan een fyner foort ' j 

 van ftof eigen is, waar mede ons grove 

 Lighaam als bezield geagt zou kunnen wor- 

 den ; en dat deze fyne denkende ftof niet 

 fterft, maar in den Dood afgezonderd wordt, 

 en afzonderlyk beftaat , even gelyk wy het 

 begrypen van een' onftoflyken Geest. Op 

 dezen voet zou men een denkend wezen , 

 fchoon zelf ftoflyk , egter van ons eigenlyk 

 gezegd Lighaam waarlyk onderfcheiden , 

 zig kunnen voorftellen; welk denkend, 

 fchoon ftoflyk wezen dan tevens onfterflyk 

 zou kunnen zyn, onaangezien den Dood 

 des Lighaams ; dat is , om 't met zyn eigen 

 naam te noemen, een Lighaam in een Lig- 

 haam, een fyn , dun , denkend , in een grof, 

 zigbaar , tastbaar , werktuiglyk Lighaam, 



Ik wil wel bekennen , dat indien men 't 

 zoo begreep , of kon begrypen , als dan 't 

 gefchil in betrekking tot den Godsdienst 

 zeer weinig doen zou. 't Zal 'er dan weinig 

 op aan komen,of men deZiel voor een ftoflyk, 

 dan onftoflyk wezen houdt , zoo men haar 

 toch erkent voor een wezen van ons Lig- 

 haam waarlyk onderfcheiden , en 't welk 



met 



