( 523 ) 



met ons Lighaam niet fterft , maar na den 

 Dood vatbaar voor beloningen en ftraffen 

 onfterflyjc overblyft. 



Maar , dan 2al deze bevatting in der daad 

 2eer weinig aan het oogmerk van onzen 

 Wysgeer beandwoorden ; want, dan moet 

 men toch de wezens , of onderfcheidene 

 beginfels vermenigvuldigen ; en dit is even 

 liet zelfde, 't geen onze Schryver moet 

 vermyden, wil hy zig niet met zyn eigen 

 zwaard gedood zien; want ziet daar de 

 kragt zyner Redeneering (e) : " Ik heb een 

 9) Lighaam , en ik denk , m^er weet ik niet, 

 ,, Indien ik nu met het geringe licht my 

 „ gefchonken te rade ga, zal ik dan aan 

 >9 eene onbekende oorzaak toeeigenen 't 

 „ geen ik zoo gereed kan toefchryven aan 

 5, ééne enkele tweede oorzaak waar van ik 

 yy iets weet?" 



Zoo nu deze Redekaveling iets zal zeg- 

 gen, moet het dit zyn, dat ons denkveF* 

 mogen eenvoudig een eigenfchap of werk- 

 zaamheid van ons ftoflyk Lighaam is , zoiv 

 der noodzaak om een ander, 'tzy ftoflyk, 

 't zy onftoflyk beginfel, te onderftellen. Is 

 dit nu zoo, dan blyft onze voorgaande re- 

 deneering , en 't befluit daar uit getrpkken-j 

 in volle kragt. Want , is de Ziel , of t 

 deaajtvermogen , een eigenlchap van het 



ftof- 



(e) Bladz. 238. 



