( 527 ) 



^Ive flerflyk is ? men zal hier tegen sseg- 

 gen, dat men evenwel in zoo ver, en ia 

 die opzigten den aard van een Lighaam ge- 

 noeg kent , dat men 'er de deelbaarheid , 

 en de daar aan verknogte fterflykheid in 

 zien kan. 't Zy zoo , maar wy kennen even- 

 wel 'den aard der ftoflyke wezens niet 

 door en door , en dus blykt de valschheid 

 van dien regel, dat het volftrekt vereischt 

 wordt den aard van een gefchapen wezen door 

 en door te kennen , om te bejlisjen of't onjlerf- 

 lyk is, dan niet. Men moet immers toeftaan, 

 dat, al blyft het innerlyk wezen der din- 

 gen van voren en onmiddelyk voor ons 

 verborgen, men egter van agteren uit de 

 ondervinding f uit werkzaamheden en beken- 

 de eigenfchappen zeer wel en op goede gron- 

 den kan befluiten tot de Natuur van zulk 

 een wezen , en deszelfs fterflykheid of on- 

 fterflykheid. 



Wel is waar, dat wy geen onmiddelyke 

 kennis of denkbeelden van het wezen on- 

 zer Ziel hebben ; maar men wagte zig voor 

 misbruik van deze erkentenis , door gevol- 

 gen , die ons tot ongereiitide uiterftens bren- 

 gen zouden, daar uit af te leiden. Of zou 

 men willen ftellen , om dat wy van onze 

 Ziel , in vergelyking onzer kennis van vele 

 andere dingen , weinig kennen , dat wy 'er 

 daarom niets van weten? Weten wy al het 



wa- 



