C 534) 



De ongereimdheid hier van nu kan ik 

 niet eigenaardiger vertoonen dan met het 

 Digt-penfeel van de beroemde Mejuffrouv/ 

 Neufville bl. 146. 



„ Gevalt liet u , laat ons dan eindlyk overwegen , 

 „ Of denking in de Stof natuurlyk is gelegen , 

 „ 't Zy dat ze in 't wzen van al 't fhoflyk is gelegd 

 j> Of flegts aan eenig deet toevallig is gehegt. 



« Maar, als wy 't wezen van de Stof bewustheid fchenken, 

 ,, Dan doen wy de Aarde, 't Vuur, de Lugt en 't Water denken. 

 ,« Weet gy, wa; de Afgrond, die de zuivere Ertfen voedt, 

 „ Gevoelt, a!s Goudzugt in zyne ingewanden wroet? 

 ,, Hebt gy een Maatftok, om de fmerc der Lugt te meten? 

 „ Zal, als zy door het Vuur des Blikfems wordt gereten, 

 ^, Het klatrend regen vogt haar jamraertranen zyn ? 

 „ 't Gezweef der vlammen, zyn dac wringïngen van pyn? 

 „ Druist, loeit de Zee van fmert, als haar de Orkanen drukken , 

 „ Ten Hemel jagen, en van daar naar de afgrond tukken? 

 „ Wien? 'tZeekafteel? of zyn geleiders? valt het bangst 

 j. Te deelen in het lot van naren Schipbreuks angst? 

 „ Laat u de deernis toe een fchoone bloem te plukken? 

 „ Moord-dadig 't lagchend ooft den koeftertak te ontrukken ? 

 „ Ja klaagt ook de Eccho om der bergen tegenfpoed, 

 „ Als gy hun brokken tot uw bouwkunst vormen doet? 

 „ Sta toe dat ik , ten zy gy dit gevoel doet klemmen , 

 „ Dat denken 't wezen van de Stof is , af blyf ftemraen. 



§ XII. Dan, iktwyfel zeer, of de^ege- 



dagte, dat het denken aan het wezen der 

 Stof op zig zelf eigen is , wel vele voorllan- 

 ders zal aantreffen , of immer ter goeder 

 trouw gehad heeft. Maar, men zal veel 

 eer het tweede aangrypen, dat het Denk- 

 vermogen uit een zekere konftige fchikking 



der 



