( 537 ) 



, „ Zoud gy dan langer my met ernst keiwisten VMllen , 

 „ Dat Stof en Denking van elkaar geheel verfchillen 

 ft In eigenfchappen , die elkandren tegengaan , 

 >, Daar denking nar ^c verlies der Zinnen blyfc beftaan? 



§ XIII. Laten we tot volkomene weder- 

 legging dier gedagte als een onweerleglyk 

 bewys hier nog by voegen , dat het Denk- 

 vermogen werkzaam is omtrent zulke din- 

 gen, die op de Zintuigen geen den min- 

 ften invloed of betrekking hebben , daar 

 geen Zintuigen in te pas komen kunnen , 

 gelyk daar zyn de voorwerpen van zuiver 

 vernuft, onftoflyke Denkbeelden, by voorb. 

 van ^Algemeenheden , Betrekkingen ^ Overeen^ 

 komften , Plïgt , Eer , orde en dergel yken , die 

 niet gezien, niet geproefd, gehoord, gero- 

 ken of gevoeld, maar alleen door een in- 

 wendig vermogen befeft, begrepen, over- 

 legd , verflaan worden. 



Ik zie , by voorb. eene groote vierkante 

 vlakte, of vloer , van vierkantige fteenen , ik 

 bereeken het getal uit de lengte en breedte, 

 met elkander vermenigvuldigd ; wat doet 

 nu hier myn Zintuig ? het flaat alleen gade 

 't getal der uiterfte reien ; niet het oog , 

 maar het vernuft vindt het getal van 't ge- 

 heel. Op gelyke wyze verkrygen wy ftof- 

 lyk door onze Zintuigen denkbeelden van 

 Gedaante, 2waarte, Stand, Verwen', maar 

 de denkbeelden van Oorfprong, Einde of 



t 1^^ 5 O^S,". 



