( 570 ) 



5> 'tlyf en de beenen trilden , en de Koning 

 ,, badt uit al zyn harte : enz. 



Vol te zyn van dien onderaardfchen wind 

 diende niet om in ruimte en biydfchap te 

 wandelen , of met een verwyderd harte 

 klaar en verftaanbaar tefpreken, maar veel 

 eer om de waarzegfters {Oobooth) te worgen 

 en te verftikken. De inwooning van den 

 'onreinen Geest veroorzaakte in de bezete- 

 nen zulk ene fmoorende benaauwdheid, en 

 vervaarlyke ftuiptrekkingen , als die veel 

 overeenkomst hadden met de beklaaglyke 

 toevallen ener vallende ziekte , zoo dat zy , 

 in ftede ener behoorlyke uitfprake , veel eer 

 gilden en fchreeuwden. En dit , meene ik , 

 is de- reden waarom de Geest, die den on- 

 gelukkigen jongeling van zyne kindsheid af 

 geplaagd hadt, ftom geheten werdt; niet 

 als of hy ter wereld geen geluid ^o^g, in 

 tegendeel hy ging uit met een geroep, en de 

 ]or\gé[mgvan hem aangegrepen, fchuimde en 

 knerfte met zyne tanden, en vallende op de 

 narde wentelde hy zich al Jchtiimende , en het 

 kind werdt als dood, alzoo dat velen zeiden, 

 dat het geflorven was. Mare, IX, 17 — 29. 

 Maar hy werdt ftom genaamd om dat hy 

 niet duidelyk en onderfcheiden {articulatim) 

 (w) fprak, en even als de Oobh eu de Obooth 



piep- 



(w) PLUT. de Placitis Philofoph. p. po2. Kyp/w; Il 



