ging van de doode lyken op, en fchr'k eii 

 vrees was van rontom (q). 



Die noch hun bitter leven in veel verdriet 

 en kommer verlengden, werden dagelyks 

 gekweld , om (r) dat zy uit bangheid en vree- 

 t,Q nietoverluid durfden ftenen en kermen, 

 en loosden in 't verborgene eenige zwakke 

 ^uchtingen , en geleken meer naar do ydele 

 fchimmen, die door Oobb uit de graven 

 worden uitgelokt , dan naar menfchen. 

 Want de honger had hen t'eenemaal uitge- 

 mergeld , en zulk ene zonderlinge uitwer- 

 king op de kinderen en jongelingen gemaakt, 

 dat zy als de Obooth opgeblazen, en als de 

 waterzüchtigen gezwollen en opgefpannen 

 (s), gelyk bleeke fchimmen over de markt 

 omdwaalden. Die noch het geluk hadden 

 van uit de Stad te vlugten , en by den vyand 

 lyfsgenade te verwerven, berfteden , wen zy 

 hunnen hollen en ledigen buik te fchielykmet 

 het fterk begeerde voedfel kwamen te vullen. 



Het gebrul van een hongerigen Leeuw , 

 anders zoo vervaarlyk, was nu verkeerd in 

 een zacht gemurmer. De Leeuw, die zy- 

 nen moed niet aflegt dan wen hy ten vol- 

 len verzadigd is , had (t) nu zyne geaard- 

 heid verloren, en Ar iel (d. is Gods Leeuw) 



nu 



(q) josEPHUS de B. J. L. V, 12. § i. 2. 3. 4. 

 rO Ib. L. V. I. §5. 



Cs) Ib. L. V. 13. S 4- „ 



(O BocHART Oper. Tgm. I. p. 725, 726. Dr. shaws 

 travels p. 235 , 172 



