( 4i ) 



Berlijnscli blaauw niet moeijelijk , zouder dit onmoge-' 

 lijk te zijn (*). 



Gemakkelijker nog wordt ons deze verklaring , in- 

 dien wij nagaan, dat sterke verhitting de pyropliori- 

 sclie eigenschap aan den eeuen kant uitdoott , en aan 

 den anderen kant Bei-lijnsch blaauw eene zeer brand- 

 bare zelfstandigheid is ; zoodat , indien sleclits een ge- 

 deelte van het blaanw in staat is vuur te vatten , dit lic t 

 ander gedeelte ontsteekt en doet voortbranden. Legt 

 men name!i)k een stukje brandende zwam op droog 

 Berlijnsch b'aauw, zoo zal men het oogenblikkeiijk 

 zien gloeijen op de plaats , waar de zwam gelegen is , 

 en van deze plaats de ontbranding zich rondom zieii 

 uilbreiden tot het geheel , totdat het onder ammonia- 

 oiitwikkelingeene vaal bruine massa heeft achtergelaten. 



Wanneer wij ons nu eene voorstelling willen vormen 

 van het vuur vatten van het slechts even gegloeide Ber- 

 lijnsch blaauw , zoo herinneren wij ons vooreerst , dat 

 het een hydro-ferro-cjanas tritoxydi ferri is: dat er 

 door vei'hitting acidum hydrocyanicum wordt uiige* 

 dieven , en dat alzoo terugbhjft een ander gedeelte ou- 

 ontleed Bei'lijnsch blaauw, en zeer fijn verdeeld ijzer 

 van het acidum hydro-ferro-cyanicura , hetgenedcK- 

 zelfs hydrogenium en cyanogenium heeft verloren. Dit 

 zeer fijne ijzer schijnt onder toetreding van damp- 

 kringslucht het ander onontleed Berlijnsch blaauw te 

 kunnen doen ontvlammen , dat is, bij het opnemen van 

 oxygenium uit de lucht zoo veel warmte te ontwikkelen , 



dat 



(*) Hetgene thknard van de pyrocbemische ontleding 

 van Let Berlijnsch Llaaiiw zegt, Tom. 4» p- 469vanïijn 

 Traite de Chnnie , Edit. Paris 1824» hebben wij alzoo niet 

 bevestigd gevonden. 



