( 43 ) 



Jat hierdoor het Berlijnscli blaauw , dat dooi' het vüür' 

 «Iet ontleed is, veibraudeii kan. Deze eigenschap 

 sluit zich alzoo aan die , welke döberkiner voor 

 Platina(*), thénard en DULONG(f) voor zoo» 

 vele andere zelfstandigheden hebben ontdekt , datz^ 

 in staat zijn gassen bij de gewone of weinig verhoogde 

 temperatuur te vereenigen , en wordt nc^ meer opge- 

 helderd , indien wij nagaan , dat bij ontbinding vaa 

 eenig Berlijnsch blaauw , en uitdiijving van acidum 

 hydrocj'anicum er zoo wel eenig tritoxydum ferri (basis 

 van het zout) , als ijzer (zamenstellend bestanddeel van 

 het zuui') achterblijft. Herinneren wij ons nu de proe- 

 ven van WöHLEr(§), dat het cyanogenium , op 

 verhitte metaal-oxyden gebragt , ontbonden wordt en 

 deze oxyden ontbindt , zoo komt ons deze theorie als 

 zeker voor : dal het oxygenium der lucht door het zeer 

 fijn verdeelde ijzer wordt opgenomen , om er gzer- 

 oxyde mede te vormen ; dat hierbij warmte wordt vrij 

 gemaakt , en wel zoo veel , dat het niet ontbonden 

 Berlijnsch blaauw daardoor ontvlammen kan, en dit 

 onder invloed van oxygenium der lucht verbrandt. 



De produkten der vrije verbranding waren dezelfde , 

 als van aangestoken pyrophorus door een brandend 

 ligchaani , te weten: Carbonas ammoniae. Het aci- 

 dum hydro-ferro-cyanicum van den niet ontbonden 

 hydro-ferro-cyanas tritoxydi ferri laat het ijzer bij 

 deze verbranding achter, om de gloeijing te onder- 

 houden door nieuwe en voortdurende oxydatie , ea 

 deszelfs hydrogenium en azotum vormen ammonia ^ 



ter- 



(*) Ayinales ie Chimie et de Phys. , Tom. 24, p. Q^- 



(-jr) Ihid. Tom. 24, p. 38o. 



(§) Rerzeuus, Lehrbuck, Th. i, p. 294— 29S. 



