( 69 ) 



men laat den stotteraar de punt van de tong boven- en 

 achterwaarts bewegen ,' en dit laatste door middel van 

 inzuigen gelijktijdig verrigten , terwijl men de bolle on- 

 derste vlakte van de tong met geweld tusschen de eenig- 

 zins verwijderde rijen der tanden heendringt. Daarop 

 laat men de punt van de tong met eenig geweld uit de 

 genoemde rigting tusschen en buiten de tanden bren- 

 gen; welk tong-uitsteken en inhalen men eenige malen 

 achter elkander zoo spoedig mogelijk laat verrigten. — 

 Als de tong nog terug geslagen is , dan moet men derzel- 

 ver bandje tusschen duim en wijsvinger vatten en naar 

 voren halen ; alle welke oefeningen eenige malen achter 

 elkander herhaald moeten worden. Voorts herinnere 

 men gestadig aan het belang, om de punt der tongboven- 

 w^aarts te gewennen , en ten einde dit ook des nachts te 

 bevordei'en , legge men gedui-ende den slaap een opge- 

 rold stukje linnen onder dezelve achter de snijtanden. 



Is de lijder op deze wijze voorbereid , dan Iaat men 

 hem in een boek lezen ; of, wanneer zijn gebrek zeer 

 ernstig is , dan begint men met hem kleine woorden van 

 ééne lettergreep te laten uitspreken : daarna gaat 

 men tot anderen van twee en meer lettergrepen 

 over , en hei'haalt bestendig diegenen , welke hem de 

 meeste moeite kosten. Men herinnere hem , om vooral 

 niet met spi-eken te beginnen , vóór hij genoegzame 

 lucht door inademing in de longen gebragt hebbe , hem 

 daarbij alle onnoodige inspanningen beweging verbie- 

 dende. Zoodra men daarentegen zulke krampachtige 

 bewegingen van de spieren des aangezigts bemerkt t 

 laat men hem dadelijk ophouden met spi'eken , en ge- 

 heel in rust en tot zich zelven komen , vóór hij op 

 nieuw beginnen mag. 



Somtijds wordt eene moeijelijke lettergreep gemakke- 

 lijk 



